Vahyin ışığı olmadan akıl karanlıkta kalır, önünü göremez, ulvi gayelere erişemez. Nitekim nefsani istek ve hırsların pençesindeki akıl da kusursuz bir bilgi kaynağı değildir. Ayrıca akıl gayb alemi ile ilgili bilgi üretemez, doğru inançları belirleyemez ve taabbüdi(ibadetle alakalı) konularda doğru değerlendirme yapamaz.

   Hayvanlara ihtiyaç duydukları bilgilerin ilham edilmesi nübüvvetin imkânına delil olarak gösterilebilir.

   İlahi açıdan bakıldığında sonsuz ilim sahibi, kullarına karşı merhametli ve lütufkâr olan Allah’ın, insanları hidayetinden mahrum bırakması halinde insanların itikadi ve ahlaki olarak doğruya ulaşmaları mümkün değildir. Kelamcıların çoğuna göre Esma-i Hüsna’dan Adl, Berr, Fettah, Hadi, Hakim, Kerim, Nur, Rahman, Rahim, Rab, Rauf, Reşid, Vehhab gibi bazı isimlerin tecellisi peygamberlik müessesesi olmaması durumunda eksik kalmaktadır.

   Akıl yürütme ile yüce yaratıcının varlığına ulaşılabilse de onun sıfatları ve insanın ona karşı yükümlülüklerine dair herkesin kabul edebileceği ortak bir hükme ulaşılması mümkün görülmemektedir. Bu sebeple ahlaki ve sosyal yükümlülükler, Allah-insan ilişkileri, ibadetler, doğru-yanlış (günah-sevap), hesap, akıbet ve ahiret konularında doğruya ulaşmak için duyu ötesi bilgi kaynağına, yani nübüvvete ihtiyaç vardır.

   Peygamberler uyarıcı ve müjdeleyici olmanın yanında insanlara örneklik ve şahitlik etmek üzere gönderilmiş rol modellerdir.

   Eğer Peygamber’den öğrendiğim bazı bilgileri açıklasaydım boynum vurulurdu. (Buhari)

   Ulema bütün insanlığa gönderilmesi ve şeriatının kıyamete kadar devam edecek olması hasebiyle Hz. Muhammed’in diğer peygamberlerin en üstünü olduğunda ittifak etmişlerdir.

   Çağdaşları ve muarızları onu hiçbir şekilde ahlaki olarak kusurlu bulmadıkları gibi onu ahlak olarak kendilerinden üstün görmüşlerdir.

   Hiçbir fazilet ve erdem sahibinden ona eleştiri gelmemesi ve eleştiri sahiplerinin türlü rezaletlerle bilinmesi onun naka(temiz olma) ve beraatini(aklanma) kanıtlar mahiyettedir.

   Peygamber (sav) Hz. Hatice’nin ölümüne kadar (25 yıl) tek eşli bir hayat sürmüştür.

   Peygamber (sav) in Hz. Aişe hariç nikâhına aldığı tüm eşlerinin dul kadınlardan olması bu evliliklerde şehevi bir maksadın bulunmadığını göstermektedir.

   Peygamber (sav) in evliliklerine bakıldığında siyasi gayelerin ağırlıkta olduğu görülmektedir.

*Ümmü Seleme ile evlenerek İslam’a en büyük karşıtlığı sergileyen Ebu Cehil’in kabilesi Beni Mahzum ile düşmanlığı önlemiştir.

*Beni Mustalik kabilesinin lideri Haris’in kızı Cüveyriye ile evlenerek bu kabilenin İslam’a girmesini sağlamıştır.

*Ümmü Habibe ile evlenerek babası Ebu Süfyan’la ilişkileri yumuşatmıştır.

*Meymune ile evlenerek onun dokuz kız kardeşinin evli olduğu dokuz kabile lideriyle bacanak olmuş ve onların dostluğunu kazanmıştır.

*Zeynep Binti Huzeyme ile evlenerek Hevazin kabilesini yanına çekmiştir.

*Beni Nadir liderinin kızı Safiyye ile evlenerek Yahudilerin kendisine karşı kin ve düşmanlığını azaltmıştır.

*Hz. Aişe ve Hz. Hafsa ile evlenerek Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer ile ilişkileri güçlendirmiştir.

*Zeynep bint Çahş ile evlenerek Allah’ın emrini gerçekleştirmiş ve köklü bir cahiliye geleneğini ortadan kaldırmıştır.

Tevrat: Musa (a.s) verilen yazılı metin.

Talmud: Musa (a.s) verilen sözlü metin.

Eski Ahit: İsa (a.s)’ a kadarki metinler. Tevrat, Zebur… (39 kitap)

Yeni Ahit: İsa (a.s)’dan sonraki metinler. İncil… (27 kitap)

Kitab-ı Mukaddes: Eski Ahit + Yeni Ahit. (66kitap)

Katoliklik: Lider papa. Gelenekçi.

Ortodoksluk: Papayı kabul etmezler. Liderler patrikler.

Protestanlık: Kiliseye tepki olarak doğmuş. Martin Luther. Papa yanılmaz değildir. Yalnızca İncil esas alınır.